គំនិតផ្តើម
«ឆ្នាំមិនដែលកើតឡើងដដែលទេ វាត្រឡប់មកវិញជាមួយមេរៀនថ្មីមួយ។»
វិចារណកថា
នៅកន្លែងខ្លះរដូវទាំងបួនដែលកំណត់ដោយសីតុណ្ហភាពមានភាពច្បាស់លាស់។ នៅកន្លែងផ្សេងទៀតជីវិតដើរតាមរដូវវស្សា និងរដូវ ប្រាំង ខ្យល់មូសុង វដ្តទឹកជំនន់ ឬលំនាំតូចៗក្នុងមូលដ្ឋាន។ រដូវកាល មិនមែនគ្រាន់តែជាកាល បរិច្ឆេទលើប្រតិទិនទេ។ វាជាការផ្លាស់ ប្តូរនៃពន្លឺ សីតុណ្ហភាព ភ្លៀង ខ្យល់ និងសកម្មភាពរបស់ជីវិត។
រុក្ខជាតិអាចចេញផ្កា ផ្លែ ជ្រុះស្លឹក ឬអាក់ខានតាមសញ្ញារដូវកាល។ សត្វអាចធ្វើចំណាកស្រុក បង្កាត់ពូជ ស្វែងរកទឹក ឬផ្លាស់ប្តូរ អាកប្ប កិរិយា។ កសិករជ្រើសរើសដំណាំ និងពេលដាំដុះដោយអានភ្លៀង ដី សត្វល្អិត និង បទពិសោធន៍។
មនុស្សក៏កសាងវប្បធម៌របស់ខ្លួនជុំវិញរដូវកាល។ ពិធីបុណ្យអាហារសកម្ម ភាពសាលារៀន ពិធីប្រពៃណី និងការងារ គ្រួសារអាចដើរតាមចង្វាក់ ធម្មជាតិ។ ចំណេះដឹងតាមរដូវ កាល ក្លាយជាផ្នែកមួយនៃអត្តសញ្ញាណនិង ការចងចាំ។
«អាកាសធាតុ» សំដៅលើលំនាំរយៈពេលវែង ចំណែក«ធាតុអាកាស» សំដៅ លើស្ថានភាពក្នុងរយៈពេលខ្លី។ ភ្លៀងមួយថ្ងៃមិនអាចបញ្ជាក់ និន្នាការអាកាសធាតុទាំងមូលបានទេ ហើយថ្ងៃ ស្ងួតមួយក៏មិនអាច កំណត់រដូវកាលបានដែរ។អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រវិភាគការវាស់វង ជាច្រើនឆ្នាំ ដើម្បីស្វែងយល់អំពីការផ្លាស់ប្តូរ។
នៅពេលអាកាសធាតុប្រែប្រួលពេលវេលា និងភាពខ្លាំងនៃរដូវដែល យើង ធ្លាប់ ស្គាល់ក៏អាចផ្លាស់ប្តូរ។ ភ្លៀងអាចពិបាកព្យាករជាងមុន កម្ដៅកាន់តែខ្លាំង ឬព្រឹត្តិការណ៍ជីវសាស្ត្រកើតឡើងនៅពេល ខុស ពីមុន។ ផលប៉ះពាល់ខុសគ្នាតាមទីកន្លែងហើយព័ត៌មានក្នុងមូល ដ្ឋានដែលប្រមូលដោយប្រុងប្រយ័ត្ន មានសារៈសំខាន់ណាស់។
ការឆ្លើយតបត្រូវការទាំងចំណេះដឹង និងភាពបត់បែន។ កសិករអាច ប្រើពូជដំណាំ ឬវិធីគ្រប់គ្រងទឹកផ្សេងៗ។ ទីក្រុងអាចត្រៀមខ្លួន សម្រាប់កម្ដៅ និងទឹកជំនន់។ គ្រួសារអាចកែសម្រួលទម្លាប់និង អនុវត្តតាមការណែនាំសុវត្ថិភាព។ ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីអាចត្រូវការទីជម្រកដែលតភ្ជាប់គ្នាដើម្បីឱ្យប្រភេទ ជីវិតអាចផ្លាស់ទីបាន។
រដូវកាលបង្រៀនថាការរស់នៅដោយប្រាជ្ញា គឺការចេះឆ្លើយតបនឹង ស្ថាន ភាព។ យើងមិនស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ ដូចគ្នាដាំដំណាំដូចគ្នា ឬរំពឹងមេឃ ដូចគ្នារាល់ថ្ងៃពេញមួយឆ្នាំទេ។ ចង្វាក់ធម្មជាតិអំពាវនាវ ឱ្យយើងសង្កេតមិន មែនសន្មត។
សូមរក្សាប្រតិទិនរដូវកាល។ កត់ត្រាភ្លៀងដំបូងដើមឈើចេញផ្កា សកម្មភាព បក្សី ពេលប្រមូលផល កម្ដៅ កម្រិតទឹក និងប្រពៃណី សហគមន៍។ បើធ្វើជាច្រើនឆ្នាំ ការសង្កេតទាំងនេះអាចក្លាយ ជាការចងចាំដ៏មានតម្លៃ ទោះបីការតាមដានបែបវិទ្យាសាស្ត្រត្រូវ ការ វិធីសាស្ត្រដែលមានស្ថិរភាពក៏ដោយ។
រដូវនេះនឹងកន្លងផុត ប៉ុន្តែរដូវមួយទៀតនឹងមកដល់។ ការត្រឡប់ មកវិញមិន មានន័យថានៅដដែលឡើយ។ វដ្តនីមួយៗផ្ទុកទាំង ប្រវត្តិសាស្ត្រនិងលទ្ធភាព ថ្មី។
ការរស់នៅជាមួយធម្មជាតិគឺការស្តាប់ចង្វាក់របស់វា ត្រៀមខ្លួន សម្រាប់ការផ្លាស់ប្តូរ និងស្វាគមន៍រដូវនីមួយៗ ដោយការដឹងគុណ ជាជាងទាមទារឱ្យពិភពលោកនៅដដែល។ ការយកចិត្តទុកដាក់លើ រដូវកាលអាចពង្រឹងភាពធន់របស់សហគមន៍។ នៅពេលការចងចាំ របស់ចាស់ទុំ កំណត់ត្រារបស់កសិករ ការព្យាករណ៍វិទ្យាសាស្ត្រ និងការ សង្កេតរបស់សិស្សត្រូវបានប្រៀបធៀបដោយការគោរពសហគមន៍ នឹងមានវិធីកាន់តែច្រើនក្នុងការស្គាល់ការផ្លាស់ប្តូរ និងត្រៀម សម្រាប់ភាពមិនប្រាកដប្រជា។ ប្រភពនីមួយៗមានដែនកំណត់ ប៉ុន្តែពេលរួមគ្នា វាអាចធ្វើឱ្យការយល់ដឹងកាន់តែច្បាស់។
ទស្សនៈតាមបែបព្រះពុទ្ធសាសនា
អនិច្ចភាពមិនមែនជាភាពគ្មានសណ្ដាប់ធ្នាប់ទេ។ការផ្លាស់ប្តូរច្រើនតែដើរតាមលំនាំប៉ុន្តែគ្មានខណៈណាមួយ កើតឡើងដូចគ្នាទាំងស្រុង។ សតិជួយឱ្យយើងឆ្លើយតបនឹងរដូវដែលកំពុង មានវត្តមានជាជាង ជាប់ចិត្តនឹងរដូវដែលបានកន្លងផុត។
ការពិចារណាសម្រាប់ថ្ងៃនេះ
តើសញ្ញាណាមួយក្នុងធម្មជាតិ ប្រាប់ខ្ញុំថារដូវកំពុងផ្លាស់ប្តូរ?
សកម្មភាពសម្រាប់ថ្ងៃនេះ
សូមចាប់ផ្តើមប្រតិទិនរដូវកាលដោយកត់ត្រាអារម្មណ៍ចំពោះសីតុណ្ហភាពថ្ងៃនេះ ភ្លៀង សកម្មភាពរុក្ខជាតិ សកម្មភាពសត្វ និងប្រពៃ ណីមនុស្សមួយ។
ការប្តេជ្ញាចិត្តសម្រាប់ថ្ងៃនេះ
ថ្ងៃនេះខ្ញុំនឹងសង្កេតចង្វាក់រដូវ និងឆ្លើយតបនឹងការផ្លាស់ប្តូរដោយ ប្រើប្រាជ្ញា។
នៅពេលយើងការពារធម្មជាតិ យើងក៏កំពុងការពារជីវិតទាំងអស់—រួមទាំងខ្លួនយើងផងដែរ។
